Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Βορέου




Βορέου

Κλοτσάω ένα πετραδάκι, στην Βορέου.

Επιστρέφω.

Η Αθήνα έχει ερημώσει και μοιάζει με ερωμένη, μετά το sex.

Δεν έχει τίποτα να πει. Μόνο με κοιτά με τα «καλά» της μάτια και περιμένει ένα χάδι, πριν φύγω κι εγώ…

..ένα καλό λόγο.

“Γριά πουτάνα που ξυρίζει τα πόδια, της Γίναμε άρρωστοι απ' αυτή να όλοι..”

Τραγουδάω και γελάω, καθώς παρά την στιλάτη μου κίνηση δεν χτύπησα το πετραδάκι! Κλότσησα «αέρα» για άλλη μια φορά..

2 σχόλια:

Summertime Blues είπε...

γεια
αυτό το κλώτσησα αέρα, άστα, παιδικό απωθυμένο!!
Ξημερώνει Κυριακή.

Lefteris Savvidis είπε...

Είναι όμορφο να είσαι παιδί και να κλοτσάς στον αέρα!! Ξημερώνει Δευτέρα