Κυριακή, 30 Μαΐου 2010


Τα λόγια,χαρτζιλίκι από μισθό της πείνας
που ωμά καταναλώθηκε χωρίς ανταμοιβή.
Τα μάτια σου,προάστιο χαμένο της Αθήνας,
που κυνηγά τη φήμη του σε ό,τι κι αν συμβεί.

Ό,τι φτιάχνω κι ό,τι χάλασα,
βουτιά από ψηλά σε μολυβένια θάλασσα.


Ενδελέχεια:Βουτιά από ψηλά

σκίτσο: Φρανκ Μίλλερ

3 σχόλια:

Foteini είπε...

Στα τάστα της κιθάρας οργή που περισσεύει...;

Βουτιά από ψηλά είναι κάθε μέρα τελικά...
Φιλιά!
Φ.

Lefteris Savvidis είπε...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα :)

jeune_premier είπε...

αγαπημένο τραγούδι από τα νιάτα μου!!!αξέχαστη συναυλία πριν πολλά χρόνια στη μαμά Λαμία...