Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

Καμιά φορά απλά σκέφτομαι πως πρέπει να βγάζω το πραγματικό μου πρόσωπο πιο συχνά στην επιφάνεια…

11 σχόλια:

Foteini είπε...

To αληθινό σου πρόσωπο φεγγάρι που επιστρέφει
δε θέλει πια να εξαπατά, δε βρίσκει αντιστάσεις

το πρόσωπό σου στο κενό της νύχτας ανεβαίνει
είναι ακατάληπτο, μαρτυρικό, είδωλο μιας απερίγραπτης στιγμής

Το πρόσωπό σου ξεσκεπάστηκε και είναι
γυμνό σαν ανατέλλει μες στη μνήμη
ΣΑΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

από τα αγαπημένα μου
Ν. Αλ. Ασλάνογλου
Φιλιά

Lefteris Savvidis είπε...

Ευχαριστώ νομίζω πως αυτό έλειπε από την ανάρτηση μου αυτή.. καλοκαίρι

kaya είπε...

It was about time! :P
Hi there!

Lefteris Savvidis είπε...

Hi :) !!!!

Dreamer είπε...

Χαχα!Ωραία η φωτό!

jeune_premier είπε...

χαχαχαχα...κομματάκι τρομακτικός φαλινεσαι!!!

Lefteris Savvidis είπε...

Εντάξει δε θα έλεγα και τρομαχτικός τόσο, πιο πολύ στον χαβαλέ πάει αλλά έχει πλάκα

readmylips είπε...

λευτέρη παιδί μου με εκπλήσεις :Ρ

Lefteris Savvidis είπε...

Χαίρομαι που η αποκάλυψη τις προσωπικότητας μου αποτέλεσε έκπληξη επιφυλάσσομαι για το μέλλον :P

joanaddicted είπε...

Μετά από εξονυχιστική μελέτη του blog σου, έχω να πω... respect!! άψογο.. καλά αυτό το post βέβαια τα σπάει τρελά...

Lefteris Savvidis είπε...

joanaddicted:Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια